Zapraszamy autorów scenariuszy, dramatów, powieści i opowiadań oraz reporterów i dziennikarzy do nadsyłania nowel filmowych.
Projekty należy nadsyłać do 31 marca 2010.
Nowela filmowa to koncepcyjny zamysł literacki przyszłego obrazu, poprzedzający scenariusz. Powinien mieć formę krótkiego opowiadania z ukształtowaną fabułą, charakterystyką bohaterów i zarysem ważniejszych scen.
Czekamy na autorskie projekty, poszukujemy historii i bohaterów, którzy wyraziliby wielowymiarową prawdę o współczesnej Polsce.
Pula nagród wynosi 50.000 zł
Pierwsza nagroda - 25.000 zł
Druga nagroda - 15.000 zł
Trzecia nagroda - 10.000 zł
Nagrodzone projekty mają szansę realizacji w Studiu Munka, działającym przy Stowarzyszeniu Filmowców Polskich.
Zgodnie z regulaminem Studia Munka, Studio zapewnia sobie prawo pierwokupu zgłoszonych do konkursu nowel. Umowa o nabycie praw autorskich do noweli w celu adaptacji na scenariusz filmowy stanowić będzie odrębne honorarium autorskie, niezależne od nagrody.
Jury konkursu na nowelę filmową :
1. Dariusz Gajewski
2. Joanna Kos-Krauze
3. Andrzej Bart
4. Hanna Samson
5. Jerzy Sosnowski
Nowela filmowa nadsyłana na konkurs musi spełniać następujące warunki:
- być opowieścią fabularną mogącą stać się podstawią scenariusza filmu fabularnego,
- zawierać minimalnie 1 stronę, zaś maksymalnie 10 stron (licząc nie więcej niż 1800 znaków ze spacjami na stronę),
- być napisana w języku polskim,
- stanowić autorski pomysł (ewentualnie być adaptacją własnej powieści).
Do noweli należy dołączyć jej półstronicowe streszczenie oraz krótką biografię autora.
Dla swej ważności zgłoszenie musi być przesłane zarówno mailem na adres nowela@sfp.org.pl, jak i pocztą w jednym egzemplarzu na adres:
Studio Munka
ul. Krakowskie Przedmieście 7
00-068 Warszawa
(z dopiskiem: konkurs na nowelę filmową)
Biogramy jurorów
Andrzej Bart - polski prozaik, autor filmów dokumentalnych i scenariuszy. Film Rewers (reż. Borys Lankosz) na podstawie jego scenariusza został obsypany deszczem nagród na festiwalu w Gdyni 2009 oraz wybrany jako polski kandydat do Oscara. 
Jest twórcą unikającym rozgłosu. Poza pisaniem zajmuje się także kręceniem filmów dokumentalnych. Laureat Nagrody Kościelskich w 1991 roku za powieść Rien ne va plus. Fabryka Muchołapek w 2009 roku znalazła się w finale nagrody literackiej Nike. Stworzył również ekscentryczną postać Paula Scarrona Juniora, aby pod tym pseudonimem napisać demoniczną powieść Piąty jeździec Apokalipsy. Ponadto autor książek: Człowiek, za którym nie szczekały psy (1983), Pociąg do podróży (1999), Piąty jeździec Apokalipsy (pod pseudonimem Paul Scarron Junior; 1999), Don Juan raz jeszcze (2006), Rewers (2009).
Filmy dokumentalne Andrzeja Barta to: Marian Brandys (1997, 19 min.) z cyklu Złe miasto?, Cafe Mocca (1998, 19 min.) z cyklu Złe miasto?, Eva R. (1998, 19 min.) z cyklu Złe miasto?, Pałac (1998, 19 min.) z cyklu Złe miasto?, Andrzej Czeczot (1998, 20 min.) z cyklu Złe miasto?, Andrzej Braun (2000,19 min.), Hiob (2000, 20 min.), Powinność (2001, 26 min.), Maestro (2001, 26 min.), Radegast (2008, 50 min, autor scenariusza)
Hanna Samson - psycholog, dziennikarka, feministka, a przede wszystkim pisarka. Zadebiutowała w 1996 roku powieścią Zimno mi, mamo. Następnie ukazały się Pułapka na motyla (W.A.B. 2000), Miłość. Reaktywacja (2004), Wojna żeńsko-męska i przeciwko światu (2005) i Pokój żeńsko-męski na chwałę patriarchatu (2006) oraz dwa zbiory opowiadań: 7 opowiadań o miłości i jedno inne (2001) i 7 grzechów przeciwko miłości (2007). Zajmuje ją przede wszystkim kwestia kobieca we współczesnym świecie. W swojej twórczości bardzo często sięga po groteskę. Jej ostatnia książka Flesz. Zbiorowy akt popświadomości zebrała dziesiątki doskonałych recenzji.
Jerzy Sosnowski - pisarz, publicysta, felietonista, dziennikarz telewizyjny i radiowy, polonista. Zajmuje się także krytyką literacką oraz filmową. Był wykładowcą i nauczycielem języka polskiego. Publikował w "Gazecie Wyborczej". Od marca 2005 roku jest stałym felietonistą miesięcznika "Więź".
W latach 90. pracował w TVP na stanowisku szefa publicystyki kulturalnej TVP1. Był jednym z dziennikarzy tworzących magazyn kulturalny Pegaz. Był także kierownikiem działu programów humanistycznych w Telewizji Edukacyjnej TVP. Od lutego 2001 roku jest jednym z prowadzących radiową audycję publicystyczną "Klub Trójki". W 2006 roku rozpoczął współpracę ze stacją TVP Kultura, rezygnując z niej po kilku tygodniach (w październiku), by powrócić z końcem sierpnia 2007.
Laureat wielu nagród, m.in. Nagrody Fundacji im. Kościelskich (2001), nagrody Poznańskiego Przeglądu Nowości Wydawniczych (2003). Nominowany do tytułu Mistrza Mowy Polskiej (2009). Autor książek prozatorskich Apokryf Agłai, Wielościan, Linia Nocna. Singles Collection, Prąd zatokowy, Tak to ten, Instalacja Idziego oraz eseistycznych i krytycznoliterackich Śmierć czarownicy! Szkice o literaturze i wątpieniu, Chwilowe zawieszenie broni. Przez krytykę uważany jest za znakomitego technika, dobrze wykorzystującego w praktyce swoją erudycję, wiedzę literacką i oczytanie, sprawnie posługującego się różnorodnymi stylami, panującego nad zmiennymi narracjami i bezbłędnie konstruującego zawiłe fabuły.
Dariusz Gajewski - urodził się 3 grudnia 1964r. w Częstochowie, studiował w Krakowie (na Wydziale Prawa UJ) oraz w Łodzi (na Wydziale Reżyserii łódzkiej "Filmówki").
Po studiach współpracował z Telewizją Polską. Nakręcił wówczas filmy dokumentalne, takie jak: Nie bój, nie bój, Utwór na chłopca i lampę, Franciszek muzykant, Anatol lubi podróże, Stara muzyka, Konwój, i Tu jest wszystko. W 1993 roku został drugim reżyserem filmu Łukasza Wylężałka Balang", a w 1994 - Miasta prywatnego Jacka Skalskiego.
W 2002 roku nakręcił film telewizyjny AlaRm, który znalazł się w Konkursie Kina Niezależnego 27. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. AlaRm, uhonorowany Grand Prix na festiwalu w Koszalinie, był oparty na przedstawieniu teatralnym Skórzana kurtka, które Gajewski wyreżyserował w warszawskim Teatrze Dramatycznym.
Zrealizowana w 2004 roku Warszawa zdobyła na festiwalu w Gdyni Złote Lwy dla najlepszego filmu, nagrodę za reżyserię, scenariusz, drugoplanową rolę kobiecą (Dominika Ostałowska) i montaż oraz nagrodę Stowarzyszenia Filmowców Polskich za twórcze przedstawienie współczesności.
Cztery lata później Gajewski zekranizował znaną powieść Radka Knappa Lekcje pana Kuki.
Od 2008 roku reżyser jest Przewodniczącym Rady Programowej Studia Munka.
Wybrana filmografia:
• Konwój (1999)
• Warszawa (2003)
• Lekcje pana Kuki (2007)
Joanna Kos-Krauze - reżyserka i scenarzystka. Początkowo pracowała przy programach telewizyjnych i reklamowych (m.in. kampanii TPSA z Krystyną Czubówną) oraz filmach dokumentalnych. Jest żoną reżysera Krzysztofa Krauze, z którym stworzyła jeden z najbardziej twórczych duetów w polskim kinie. Była pomysłodawcą, współscenarzystką i drugim reżyserem filmu Mój Nikifor, który został zaprezentowany na ponad 130 festiwalach i otrzymał 20 międzynarodowych nagród. Pomagała mężowi także przy filmach telewizyjnych z cyklu Wielkie rzeczy. W 2006 roku jako współreżyser i współscenarzystka odebrała Złote Lwy na XXXI Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za kolejny obraz stworzony wspólnie z mężem - Plac Zbawiciela, który spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem większości krytyków. 
Joanna Kos-Krauze była nominowana do tytułu Kobiety Roku 2007 - nagrody przyznawanej corocznie przez Gazetę Wyborczą. Jest członkinią Polskiej Akademii Filmowej, Stowarzyszenia Filmowców Polskich, a także Rady Artystycznej Studia Munka działającego przy SFP. Od 2008 pełni funkcję Przewodniczącej Koła Scenarzystów SFP.
Wybrana filmografia:
• 2006 - Plac Zbawiciela: reżyseria, scenariusz
• 2004 - Mój Nikifor: reżyseria (II ekipa), reżyser II, scenariusz, casting (reżyseria obsady),
• 2000 - System (film tv), Gra (film tv) w Wielkie rzeczy: reżyser II,
• 2000 - Sieć w Wielkie rzeczy: dialogi, reżyser II
